اگر سیر نوشته های بنده در این سایت را ملاحظه فرموده باشید، می دانید که به هیچ وجه بنا به نیمه خالی لیوان را نگریستن ندارم اما به راحتی هم نمی توانم از جزئیات و حواشی مرتبط با متن موضوعات بگذرم.

گفتگوی اخیر رئیس محترم جمهور با مردم در تلویزیون حاوی چند نکته یا اصطلاحا “تکه” اساسی بود. تعریف و تمجدید از صبر ولی فقیه، معصوم نبودن رهبری، بی اطلاعی دومین مقام کشور از زمان دقیق انتخابات و پرسش از مجری! و … . 

مهمترین آنها نقض صریح سخنان وزیر محترم اطلاعات در خصوص مرگ اسامه بن لادن رهبر القاعده بود که تنها با مراجعه به رسانه های بیگانه و خواندن فقط “تیتر” آن ها به راحتی منظور بنده از “تیتر این مطلب” را در خواهید یافت.

این بیت آقای سهیلی خیلی چسبید:

یوسف مصر را بگو سکه به نام خود مزن

هر پسری عزیز شد یاد پدر نمی کند

أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوء …

خدا را شاهد می گیرم که همین چند خط هم  که می نویسم، با دستانی لرزان است که مبادا نوشته‌ام ذره‌ای با فرمان اخیر رهبرم فاصله داشته باشد. 

مطمئنم خداوند منان و حضرت ولی عصر ارواحنافداء به دکتر ما «تاکید می کنم برای آن هایی که باید بخوانند دکترِ ما» توان خواهد داد که از این امتحان سنگین، سربلند بیرون بیاید.

حق این یار مخلص و خدوم انقلابی نیست که به همین سادگی، تحت فشار داخل و خارج و از همه مهم تر دوستانش «بخوانید دشمنان»، از بدنه بی شمار ولایت مداران خارج شود.

اگرچه خونمان به جوش آمد و باز هم تمام سنگینی بار را به دوش مقتدایمان گذاشتیم و خودمان را راحت کردیم؛ اما این روزها فقط و فقط زمزمه می کنم:

خمینی رفت فرزندش علی هست، خدا رو شکر بر ملت ولی هست.

به نظر حقیر مخاطب این جمله حضرت آقا فقط بچه های روایت فتح نیستند…

باز ۲۰ فروردین شد و هوای سید مرتضی عزیز

برای ما فاتحه ای بخوان که تو مانده ای و ما رفته ایم…