پس از تبریک اعیاد پرفضیلت ربیع، مطلبی که باید به آن بپردازم دستگیری شرور سابقه دار منطقه، عبدالمالک ریگی، به دست سربازان گمنام امام عصر ارواحنافداء است.

برخلاف خیلی ها از پیچیدگی عملیات دستگیری این شرور، متعجب نشدم؛ چون

اولا سیستم اطلاعاتی و امنیتی مساوی است با پیچیدگی و غیر آن معنی ندارد.

ثانیا اینجا ایران است و سیستم اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران از قدرتمندترین سیستم‌های امنیتی دنیاست.

ثالثا عبارت سربازان گمنام امام عصر عج، فقط یک حرف نیست،‌ بلکه یک تفکر عمیق و اعتقادی ناب است و اگر نباشد ید قدرت او و راهنمایی های مداوم او که سربازانش با بهترین افراد و قوی ترین ابزار هم قدرت مقابله با دشمنی با این همه تجهیزات و پیچیدگی نخواهد داشت.

نقل به مضمون روایتی از امام علیه‌السلام که فرمود: اگر نبود حمایت ما از شما شیعیان، دشمنان ریشه شما را می کندند.

خلاصه خدایا شکرت، امام عصر ممنون، بچه های ا.ط خداقوت!

لایخلص عملک حتی تذوق اربع موتات: الموت الاحمر و الموت الاصفر و الموت الاسود و الموت الابیض.

الموت الاحمر، احتمال الجفاء‌ و کف الاذی و الموت الاصفر ، الجوع و الاعسار و الموت الاسود،‌ مخالفة النفس و الهوی فلاتتبع الهوی فیضلک عن سبیل الله و الموت الابیض، العزلة.

ای فرزند آدم ! عمل تو خالص نشود مگر آن که چهار مرگ را بچشی: مرگ قرمز، مرگ زرد،‌ مرگ سیاه و مرگ سفید.

مرگ قرمز این است که سختی ها را تحمل کنی و به دیگران آزار نرسانی. مرگ زرد ، گرسنگی و تنگدستی است. مرگ سیاه  مخالفت با نفس است، پس از هواهای نفسانی پیروی و تبعیت مکن که تو را از راه خداوند گمراه می سازد. مرگ سفید گوشه نشینی و عزلت است.

متن بالا حدیث قدسی است. مستقیم از حضرت حق به بندگانش. آن هم همه بندگانش نه یک قشر خاص.

امام عصر ۳۱۳ نفر یار خالص می خواهد که کابینه اش را تکمیل کند و بیاید.

اگر آماده اید، بسم الله!

——————————————————————————————————–

پاسخ بعضی از سوالات دوستان عزیز و مخاطبین سایت:

دلیل این که مثل گذشته در فضای سایبر نیستم و خیلی کم و خاص می نویسم عمل به توصیه دلسوزانه دوستی است در مورد نحوه اطلاع رسانی هایم. همین!

امروز سالروز تاج گذاری آقای ماست و باز هم نیامده است که این روز ناب را به دورش حلقه زنیم و شادی کنیم. هنوز انتقام مادر اهل بیت را نگرفته است که نهم ربیع‌الاول حسابی به شیعیان و مخصوصا بچه سیدها بچسبد!

روایات عجیبی در فضیلت نه ربیع آمده است که به نظرم انتشار آن در اینترنت صلاح نباشد؛ اما امروز را دریابید و از آن بهره گیرید که نسیمی از رحمت‌های خاص پروردگار است.

وجودتان را خالص کنید و از علی و فاطمه عیدی بگیرید. ما رو هم دعا کنید.

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک …

و تلک الایام نداولها بین الناس …

تلخ ترین مصیبت تاریخ هم در ماه صفر اتفاق افتاد. هنوز کفن پیامبر خشک نشده بود که مدرسین شیطان در سقیفه گرد آمدند و انحراف تاریخ را رقم زدند.

همان کسی که آخرین رسول خدا را که کلمه ای از خود نمی گفت، به هذیان گویی متهم کرد و یاران پلیدش نگذاشتند نبی خدا با قلبی آرام از این قفس دنیا پر کشد. ای مردم! رسول الله نگران و مضطرب از دنیا رفت. نگران از امت…

خدایا امتم! خدایا امتم! 

و خدا گفت ای محمد! “و لسوف یرضیک ربک فترضی” رضایت تو مهم است؛ و او خیالش راحت شد که می تواند این امت را شفاعت کند.

و من از شما یک اجر بیشتر نمی خواهم که آن هم به نفع خودتان است. مودت نزدیکانم.

یا رسول الله! کاش نمی گفتی. کاش اجری نمی خواستی. اگر نمی گفتی و حتی به جای مودت، عداوت می خواستی بیشتر از این هم می توانستند بکنند.

 اما یک نفر در آخرین لحظات عمر رسول الله، بالاخره آرام شد. فاطمه، دخترش. چرا؟

بعدها به علی گفت چرا.

غریب مدینه! هنوز دلم پشت دیوار بقیع است. آنجا که آنقدر مظلومی که به سختی می توانستیم گریه کنیم. بغض می کردیم و می رفتیم در هتل دعای کمیل برگزار می کردیم که به بهانه آن برای تو گریه کنیم.

یابن العسکری! بیا که شب ۲۸ صفر، حسن مجتبی یک زائر هم ندارد. خدایا! بس است این زندگی نکبت بار غیبت. پروردگارا! بقیه اش را بر ما ببخش.

و ای پناه ایران زمین! هر وقت به حریم با صفایت قدم می گذارم و چشمم به این تابلو در روضه منوره می افتد با تمام وجود عبارتش را می خوانم “فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی، که جز ولای توام هیچ نیست دست آویز”

تجلی رضای حق! خیلی از امور این عالم به دستان با کفایت توست. کمکمان کن 

ای امام و ای شهدا!

امروز

۲۲بهمن ۸۸

جایتان خیلی خالی بود.

رهبر، ملت را شگفتی آفرین خواند.

ای مرجع و مقتدای ما، رهبر عزیز!

دیدید این فقط یک شعار نیست؟

 ما هم از ژرفای دل و جان می گوییم:

 از تو به یک اشاره از ما به سر دویدن

آقای ضرغامی ممنون که حرف ما رو زدید.

یا لطیف

 یادگار امام و فرزند حاج احمد نازنین «اعلی الله مقامه الشریف»

 با تمام وجود به پدر بزرگوار شما عشق می ورزم و جای خالی او را در این شرایط خیلی خیلی احساس می کنم

 نگذار از نام شما سوء استفاده کنند.

 سید حسن عزیز! شما تنها یادگار پیر و مراد مایی؛  همچون پدرت محکم و استوار باش.

 ارادتمند- فرید صادقی

بت شکن تاریخ

پیر جماران

مراد ما

پدر مهربان امت

خوش آمدی!

1. متن برنامه خوب بود و حاشیه‌های آن خوب‌تر. آقا مسعود زودتر از آقا وحید آمد. بعد از این‌که نماز عشاء رو خواند، با هم مفصل صحبت کردیم. می‌خواست اسم یکی از مسئولین رو تو برنامه بیاره که به لطف خدا با توضیحات بنده،‌ لطف کردند و این اتفاق رخ نداد. بعد از تحویل برنامه به دکتر کوشکی، فرصتی برای گپ زدن قبل از آنتن برای ما سه نفر پیش آمد. حدود بیست دقیقه.

2. مشکل فنی که در دقایق پایانی پیش آمد، مشکلی بود در یکی از فرستنده ها و همه ما به شدت دپرس شدیم. چون صداوسیما با این اشکال کوچک، مورد حمله سطحی نگران قرار می گیرد.

   

3. طبق دستورالعملی جدید، صحبت کردن عوامل برنامه با میهمان ممنوع می‌باشد و من خوشحال بودم که در این برنامه از عوامل نیستم و به راحتی در فاصله‌هایی که از پخش گرفته می‌شد، با مجری و میهمان بحث می‌کردم. مثلا سوال پایانی آقای یامین پور در مورد ایجاد فضای تاریک در شب ۱۲ بهمن، ناشی از همین بحث‌های کوتاه بود. منتظر بودم و مشتاق که از ساده‌زیستی دولت کنونی و شخص رئیس‌جمهور که انصافا ذره‌ای اشرافی‌گری در وی راه ندارد، حرفی روی آنتن زده شود که در حد بسیار کم این اتفاق افتاد که برای من رضایت‌بخش نبود.

4. انتقاد یکی از دوستان به اخراجی‌ها که ساعتی قبل از حضورم در استادیو در تماس تلفنی به من رسید، را به آقای ده‌نمکی انتقال دادم و از این‌که در برنامه پاسخ این دوست و سایر همفکرانش را دادند، خوشحال شدم. (البته قبل از تشکر از آقا مسعود، از منتقد محترم سپاسگزارم!)

5. برای یک عکاس، عکاسی نکردن در شرایط خاص سخت است. بنابراین با دوربین موبایلم این عکس را گرفتم. البته دوستان عزیز عکاسم می‌دانند که در آن شرایط نوری،‌ عکاسی بسیار دشوار است.

6. گپ زدن فوق صمیمی با همکاران عزیزم در رسانه ملی (از تصویربرداران گرفته تا عوامل فنی و رژی و  دوستان حراست سیما و حراست درب شمال و …) به من انرژی می‌دهد. البته هنوز از بچه‌های پخش شبکه سوم سیما برای عدم پخش برنامه خودم در ماه مبارک رمضان گله دارم!